سازنده ترین کلمه" گذشت" است... آن را تمرین کن.
.پر معنی ترین کلمه" ما" است...آن را بکار
ببند
.عمیق ترین کلمه "عشق" است... به آن ارج
بنه
.بی رحم ترین کلمه" تنفر"
است...از بین ببرش
|
آنان که می توانند سخن بگویند، سکوت را به رضایت تعبیر می کنند؛ اما سکوت گاهی اعتراض است و گاهی هم تقدیر. این آخری را در دنیای ناشنوایان می بینید. دنیای ناشنوایان ، دنیای سکوت است. چشم هایی که با آن هم باید دید و هم شنید. دستانی که باید با آن هم کار کرد و هم حرف زد. دنیای سکوتی که از رضایت نیست. شکایتی هم نیست. تقدیر است و سرنوشت. سرنوشتی که شاید بتوان آن را نوعی دیگر نوشت. 
|
* امروز هرگاه خواستیم کلمه ای
ناخوشایند به زبان آوریم، به کسانی فکر کنیم که قادر به تکلم نیستند.
* قبل از اینکه بخواهیم از مزه
غذایمان شکایت کنیم، به کسی فکر کنیم که اصلاً چیزی برای خوردن ندارد.
* قبل از اینکه از همسرمان شکایت
کنیم، به کسی فکر کنیم که برای داشتن یک همدم به درگاه خدا زاری می کند.
* امروز پیش از آنکه از زندگیمان
شکایت کنیم، به کسی فکر کنیم که خیلی زود هنگام به بهشت رفته است.
* قبل از آنکه از فرزندانمان
شکایت کنیم، به کسی فکر کنیم که آرزوی بچه دار شدن دارد اما عقیم است.
* قبل از آنکه شکایت کنیم که چرا
کسی خانه یمان را تمیز نکرده یا جارو نزده، به آدمهایی فکر کنیم که مجبورند شب را
در خیابانها بخوابند.
* پیش از نالیدن از مسافتی که
مجبوریم رانندگی کنیم، به کسی فکر کنیم که مجبور است همان مسیر را پیاده طی کند.
* وپیش از آنکه از شغلمان خسته
شویم و از آن شکایت کنیم، به افراد بیکار و ناتوان و کسانی که در آرزوی داشتن شغل
ما هستند فکر کنیم.
* اما قبل از اینکه به فکرِ
گرفتن انگشت اتهام به سوی کسی یا محکوم کردن او بیفتیم، بیاد بیاوریم که هیچ کدام
از ما بی گناه نیستیم و همه به یک خالق جواب پس می دهیم.
* وزمانی که افکارناامید کننده
در حال درهم کوبیدن ماست، لبخندی بزنیم و خدا را بخاطر زنده بودنمان شکر کنیم.
* زندگی یک نعمت است، از آن لذت
ببریم، آنرا جشن بگیریم و ادامه اش دهیم.
اگرآدمی دمی درفکرفرو رود وتحفه ی اندیشه اش را بگشاید ومروری براهداف زندگی اش داشته باشد وسیرخلقتش را تجسم نماید و اوراق عمرش را ورق زند خواه با مکث یا بدون مکث، وضعیت حالش را دریک صفحه خواه خط داریا بدون خط طراحی نماید، ودرعمریا دورانی که در پیش رو دارد یا نخواهد داشت اندکی تأمل نماید یا ننماید، و به وضعیت اطراف خویش با کنجکاوی خیره شود یا نشود، وبرای لحظه ای درذهن خود به مجموعه ای ازاین ارتباطاط اندیشه کند یا نکند،وخودرا درمقابل سئوالات چه کرده است؟چه می کند؟وچه خواهد کرد؟قرار دهد یا فرارکند،چه پاسخی خواهد داشت وخود را درکجا وچگونه خواهد دید،روند تفکراتش را چگونه ارزیابی می کند ودیگران را درکنارخود چگونه می بینید آیا تا به حال به مشکلات دیگران فکرکرده ایم یا مشکلات دیگران را برای خود تصورکرده ایم یا انتظارات خود را برای رفع مشکلاتمان توسط دیگران سنجیده ایم (آیا مشکل،مشکل منه یا خودشه ربطی به من یا به او دارد یا ندارد؟)
پس بیاییم برای لحظه ای هرچند کوتاه تأمل کنیم این آدمهاهستند که برای یکدیگـرمشکل ایجاد می کنند ومی توانند ایجاد نکنند.
(بــســم الــلـه الــرحــمـن الــرحـیـم )