در برخورد با افراد ناشنوا بايد آرام و شمرده صحبت کرد و موقع صحبت روي خود را به سمت فرد نگهداشت تا بتواند با لبخواني منظور ما را درک کند. صحبت با صداي بلند باعث مي شود که وي نتواند منظور ما را به خوبي درک کند. چون در اين حالت، لبخواني مشکل مي شود.ودرهنگام صحبت کردن با دیگران از نگاه کردن به افراد ناشنوا بپرهیزیم.
اگر من پایی برای دویدن ندارم در عوض قلبی سرشار از امید دارم که می توانم با توکل بر روزنه های قدرت الهی ، قله های بلند سعادت و خوشبختی را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارم و به اوج آسمان پاکی و انسانیت برسم.
/**/
استوارترین و محکم ترین دریچه ی امیدم خداست و زیباترین وسیله ام ، قلبی است که پروردگار درسینه عاشقم قرار داده است تا بتوانم به تمامی آرزوهای قلبی ام جامه عمل بپوشانم و به آنچه می خواهم برسم من یک انسانم درست مثل تمامی انسانها که حق نفس کشیدن دارند.
/**/
و تو ای محروم از نعمت بزرگ شنوایی،با حرکات ونداهای نا مفهوم و حرکات غنچه وار لب هایت،علائم، ایما و اشارات پرازمعنا و رازورمزت تا حدودی آشنایم،چون مدتی درکنارت بوده ام وافتخارخدمت به تو را داشته ام، نگاه مظلوم، دیدگان غمگین، گلوی گرفته،زبان تاب خورده ودستان خسته ات را حس می کنم،چشمان بیداروشنوایت را می ستایم و تنها به این طریق می توانم شنوایان را با تو آشنا کنم.
به راستی که صبر،استقامت و برد باریت درمقابل محرومیت در برابر شنیدن صداها و نواهای مختلف و متنوع قابل تحسین است.
الهی به توان توانایان وبه دانایی دانایان بیفزا تا ازناتوانی درناتوانایان وازنادانی درنادانایان بکاهند.
الهی صبری ده اندر آن پایداری،زندگانی اندر آن سعادت ورستگاری،دلی ده پاک وبی کینه ، صاف وعاری ازهر گنه ، اندامی سالم وتوانا درپی انجام افعال صحیح و درجهت رضایت باری تعالی.
الهی غم ها یش را معدوم وآلامش را معلوم ومحدودیت هایش را مختوم گردان.
الهی جهت مددش مددی رسان،امدادت را در امدادگرت درپی امداد به مدد جویت ظاهر گردان تا ظلمت نای نا امیدیش با ظهور انوار بی کرانت نا پدید گردد.
/**/
(بــســم الــلـه الــرحــمـن الــرحـیـم )