و تو ای محروم از نعمت بزرگ شنوایی،با حرکات ونداهای نا مفهوم و حرکات غنچه وار لب هایت،علائم، ایما و اشارات پرازمعنا و رازورمزت تا حدودی آشنایم،چون مدتی درکنارت بوده ام وافتخارخدمت به تو را داشته ام، نگاه مظلوم، دیدگان غمگین، گلوی گرفته،زبان تاب خورده ودستان خسته ات را حس می کنم،چشمان بیداروشنوایت را می ستایم و تنها به این طریق می توانم شنوایان را با تو آشنا کنم.

به راستی که صبر،استقامت و برد باریت درمقابل محرومیت در برابر شنیدن صداها و نواهای مختلف و متنوع قابل تحسین است.