با نگاه به چهره ی معصومش وآه وحسرت درونش و با تامل دروضعیت و شرایط زندگیش وتصورچگونگی سازش با محدودیت و معلولیتش،وتجسم شرایط مادی،معنوی،روحی،جسمی و... وتفکر درآمال،آرزوها،علائق و خواسته هایش،هرانسانی را که ازانسانیت بویی برده باشد وازفطرت بیداری بر خوردارباشد می تواند برای لحظه ای ابرازهمدردی نماید و به یکسانی گوهرآفرینش پی ببرد.

/**/