حس انسان دوستی حکم می کند که انسان همواره گذز و نظری بر اوضاع و چگونگی روابط بین انسانها ومسائل ومشکلات آنها داشته باشد،آیا تا کنون پیرامون این حس اندیشیده ایم؟ آیا تا کنون نسبت به عملی نمودن این حس در مقابل دیگران علل الخصوص افراد نیازمند همت نموده ایم؟ آیا تا کنون نسبت به ادای آن توسط دیگران برای خود احساس نیاز کرده ایم؟

امیداست همچنانکه خود احساس نیازمی کنیم نیازدیگران راهم درنظرداشته باشیم ودردها را با همدردی التیام بخشیم.