در برخورد با افراد نابينا بايد تلاش نمود تا درصورت وجود بينايي حتي به صورت جزئي،بااستفاده ازروشهاي مناسب،مهارتهاي فردرا دراستفاده ازآن بالا برد.تقويت حواس ديگرفرد،وي رادرمواجهه باعوامل محيطي موفقترمي سازد. وضعيت زندگي واثاثيه منزل، بايد به نحوي چيده شود تا نابينا بتواند به راحتي وسايل مورد نياز خود را پيدا کند. خوشبختانه امروزه با استفاده از الفباي بريل،نابينايان مي توانند با سواد شده، بخوانند و بنويسند.

نکاتي درمورد برخورد با افراد نابينا 

1 - بايد با اين کودکان طوري برخورد کرد که گويي هيچ تفاوتي با سايرين ندارند.

2- آنها رابايد با نام صدا زد و بهتر است خودرا درهنگام صحبت معرفي کنيم.
3- همواره بايد اجازه دهيد تا جايي که مي تواند خودش کارهایش راانجام دهد.
 4 - درهنگام صحبت کردن در روبه روي او قرار گيريم .
5- از جابه جايي وسايل کودک نابينا پرهيز کنيم چون آنها با توجه به حافظه خود به راحتي مي توانند آنها را بيابند.
6-  بايد از مقايسه افراد نابينا با همسالان بيناي آنان جدا بپرهيزيم .
7-  او را در فعاليت هاي مختلف شرکت دهيم .البته بايد توجه کنيم که فعاليت جزآن دسته از فعاليتها باشد که او مي تواند ازعهده آن برايد و درآنها شرکت کند.
8-  بايد کودک نابينا را درتحرک و جهت يابي مستقل کمک کرد. 9-ازجمله برنامه هاي آموزشي لازم,دادن مشاوره وآموزش هاي لازم به والدين اين کودکان است