آموزش به کودکان دیرآموز مانند آموزش به کودکانی است که نارس در رشد عقلی یا تجربی هستند و کودکان دیرآموز می‌توانند یاد بگیرند به شرط آن که معلم تمهیدات و برنامه‌های زیر را به کار ببرد:
 - به کار بردن واحدهای کوچک‌تر در آموزش.‌
-  به کار بردن تعالیم عینی و محسوس استفاده از حواس مختلف بینایی، شنوایی، لامسه و بویایی.
 - به کار بردن راهنمایی‌های ویژه و تعیین توصیه‌هایی که کودک درک و دریافت نکرده است.
 - به کار بردن مراحل انگیزش بیشتر و مرور کردن.
-  در نظر گرفتن وقت و زمان بیشتر برای کامل کردن کارها (اتمام فعالیتها(
 - به کار بردن وسایل صوتی - تصویری بیشتر و تجهیزات دیداری و شنیداری در کلاس.
 - نظارت و رهبری بیشتر.
-  انگیزش بیشتر که معمولاً توسط اسباب بازی و..... حاصل می‌شود.
-  کاربرد فوری آموزش و ارتباط دادن آن به چیزهایی که برای کودک مهم است.
-  گوناگونی و تنوع بیشتر در به کارگیری اسباب و وسایل تحریک‌کننده.
-  تأکید برمقادیر پیشرفت و موضوعات اجتماعی و ارتباطی، وقتی که با آموزش واقعی مواجه می‌شویم.
-  به کارگیری تعداد بیشتری از پاسخ‌های دانش‌آموزان در امر آموزشی.
 - کاربرد مسائل احساسی و هیجانی در فعالیتها، نمایش، حرکات برای هماهنگی چشم.
-  جایزه و پاداش برای کسانی که اندکی تلاش برای نیل به توصیه‌ها را به کار می‌بندند.
-  فراهم کردن شرایط برای تجربه بیشتر