آفرین برتو مربی مهربانم که گل واژه ی لبخند را به لب های من ،پدر و مادرم باز گرداندی وهمچون باغبانی ماهر ،نهال امید را در دلهایمان کاشتی.

آفرین بر نوازش تو ،زمانی که من با هزار نگرانی وناراحتی روحی و جسمی به آموزشگاه می رسم تو در کمال صبر و آرامش مرا با تمام مشکلاتم تحمل،و سنگ صبورم می شوی ،و به من آرامش و دلگرمی دهی.                            

آفرین بر تو که لب خوانی را به من آموختی تا سکوت را بشکنم ولبخند را در زندگی تجربه کنم .                        

آفرین بر تو که قلم را به دستم دادی تا با آن بتوانم ،دردها،شادیها و نا ملایمات زندگی را با شما ودیگران در میان بگذارم و آنچه را که دلم می خواهد بنویسم و بیان کنم.                                                                    

آفرین بر تو که بر کاغذهای بی جان ،هنر بی نظیر خلق می کنی وخلق را به شگفت وامی داری.