کودک عقب مانده ی ذهنی اندوخته ی فراوانی از تجارب نا کام دارد ، کمتر تشویق وترغیب شده   است و نیازمند تشویق و ترغیب وکوشش های موفقیت آمیزاست ، او کار ها را کم کم

  و جزئی تر می آموزد وانجام  می دهد ، به نقاط ضعف او بیشتر توجه شده است تا به ابعاد قوی تر وجودش، بازخورد یا نگرش مثبتی به خود ،

اطرافیان و جهان هستی ندارد و بسیاری از رفتار های او نا شی از همین نگرش است  . از نظر اجتماعی نا سازگاری  بیشتری دارد  زیرا  اجتماع  او  را  خوب

نمی شنا سندو از او در حد توانش انتظار ندارند . کودک عقب مانده ی ذهنی در برقراری ارتباط با دیگران مشکل دارد و در پذیرش مسئولیت ها سخت در مانده است ، از نظر حواس مختلف دچار نارسایی و ضعف و بعضا اختلال جدی اند توجه دقیق و ظریف به حواس مختلف آنان بیانگر احساس درست و درک عمیق وجود آنها ست چرا که کودک عقب مانده ی ذهنی چشم دارد اما تیز بینی ندارد و نیازمند نگاه های محبت آمیز است . گوش دارد اما قدرت و قوت لازم برای تشخیص شنوایی ندارد و نیازمند شنیدن کلام آرام ، صدای هدایتگر و مهربان است . زبان دارد اما در اظهار و بیان خواست ها و مکنونات قلبی اش با مشکل مواجه است ونیازمند صبر وحوصله و بردباری و گوش شنوای مربی است. حس چشایی اش ضعیف است و در تشخیص شیرینی ها و تلخی های خوراکی ها  

کمی کند است ، اما نیازمند چشیدن تلخی ها و شیرینی های زندگی است ، حس بویایی اش نیز ضعیف است اما بوی عطر محبت را بیش از هر بوی دیگری می یابد . حس لامسه اش ضعیف است ، اما نیاز بیشتری به دستگیری دارد . پا دارد ، اما نیازمند حرکت و تحرک و راهبری است . و سرانجام چهره ی معصوم وگویایش نیازمند شکفتن است و قلب مهربانش آکنده از عطوفت و مهرپذیری. پس کودک دیرآموزعقب مانده ی ذهنی آموزش پذیر(قابل پذیرش در مراکز استثنایی) نیست